Turnir je nadmetanje više učesnika (pojedinaca i timova) u jednoj igri u cilju zabave, ali i sporta sa takmičarskom pozadinom koja se rangira i omogućava profesionalni status igre i njenih učesnika.

U srednjem vijeku turnir je viteška igra koja se sastoji od nadmetanja vojnog karaktera sa namjerom vojnog obučavanja učesnika. Najčešće su u pitanju borbe zatupljenim kopljima i mačevima na konjima i bez konja, kao i takmičenje u gađanju lukom i strijelom u pripremljenu metu.

U razvijenom srednjem vijeku turniri poprimaju svečani karakter, a njihovi nezaobilazni posmatrači postaju žene koje bi sjedile na posebno uređenim tribinama i nakon završetka igara nagrađivale najbolje vitezove.

Viteški turniri su bili poznati i u srednjovjekovnoj Bosni, o čemu svjedoči veliki broj predstava suprotstavljenih naoružanih konjanika na stećcima. Postoji pretpostavka da se tu radi o scenama realnog ratnog sukoba, ali je vjerovatnije da su na njima prikazane viteške igre jer je u nekoliko slučajeva zastupljena i predstava žene. Osobito indikativan stećak u tom smislu jeste onaj sačuvan na nekropoli Radimlja, na kojem su predstavljena dva konjanika, a u pozadini se naziru gradske zidine na kojima stoje dvije žene.

Jedan od najpoznatijih turnira u srednjem vijeku je onaj koji je u Budimu priredio Žigmund Luksemburški 1412. godine. U prisustvu evropskog plemstva na njemu su se vojnim umijećima isticali bosanski vlastelini i vitezovi. To pokazuje i da su u svojoj sredini, u Bosni, često praktikovali turnire kako bi stekli potrebnu vještinu i iskustva u vojnoj obuci.